MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanıkların, mağdurların oturduğu binanın sığınağında bulunan eşyaları çuvallara doldurup çıkarlarken komşu apartman sakini tanık ... ve ... tarafından takibe alındıkları ve eşyaları sonradan almak üzere bıraktıkları yeri görerek polise haber vermeleri üzerine sanıkların yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yanlış gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-İddianamede sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinin uygulanması istendiği halde, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 116/4. maddesiyle hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 23.12.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
(MUHALİF) (MUHALİF)
MUHALEFET ŞERHİ
Sanıkların mağdurun sığınak olarak kullandığı yerden suç konusu eşyaları alarak ayrıldıkları, bu eşyaları sokakta götürürlerken evinde bulunan tanık tarafından tesadüfen görüldükleri, durumdan habersiz sanıkların eşyaları daha sonra almak üzere bir kamyonetin yanına bıraktıkları, 20 dakika kadar sonra malzemeleri almak üzere geri geldiklerinde sokak sakinlerini görerek uzaklaşmaya başladıkları ancak yakalandıkları; bu oluş itibariyle sanıkların eşyaların zilyetliğini elde ettikleri, tasarruf imkanına kavuştukları düşüncesiyle sayın çoğunluğun, (1) sayılı bozma kararına katılmıyoruz.