MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Diger temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hükümlünün ve suç arkadaşının ikrarlarında olayın sabah namazından sonra saat 06.20 civarında olduğunu beyan ettikleri ve yakınanın sabah gelince farkettiğini söyleyip oluyan oluşu ile ilgili bir açıklamada bulunmadığının anlaşılması karşısında; suçun gece vakti işlendiğini gösteren dellilerin neler olduğu gösterilmeden hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 143. maddesinin uygulanması,
2-Hükümlü hakkında lehe yasa değerlendirmesi yapılırken 765 sayılı Yasa'nın 493/1. maddesine göre belirlenen cezanın aynı Yasa'nın 81/2. maddesine göre tekerrür sebebi ile arttırımı sırasında tekerürüre esas cezadan daha fazla arttırım yapılması,
3-5237 sayılı TCK'nın 7/2. ve 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı ve 5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 492/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; şikayetinden vazgeçen yakınanın işyerine açık olan havalandırma penceresinden şahsi çeviklik sureti ile girerek müzik seti, bozuk para gibi eşyaları suç arkadaşı ile birlikte çalan hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 81/2-3. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. (gece olduğunun saptanması halinde 143), 53, 116/2 (Gece olduğunun saptanması halinde 116/4), 119/1-c ve 53 maddelerindeki suçları oluşturduğu gözetilerek, her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...’ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ilk hükümdeki ceza süresini aşmamak koşuluyla infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 16.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.