MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Katılanlara ait ekskavatör iş makinalarının aynı mevkiide park halinde bulunduğu esnada depolarından yakıt çalma eylemi nedeni ile, araçların tek bir kişiye mi, farklı kişilere mi ait olduğu konusunda araçlar üzerinde ayırt edici yazı, işaret ve benzeri bulunup bulunmadığı araştırılıp eğer farklı kişilere ait olduğu sanık tarafından anlaşılamayacak durumda ise sanığın bir kez cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, sanığın yazılı biçimde üzerine atılı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından iki kez cezalandırılmasına karar verilmesi,
2-Sanık ...’in suç tarihinde saat 00.00'da araca bir arkadaşlarını alarak araçla dolaştıklarını, sonra iş makinalarının bulunduğu mevkiiye geldiklerinde atılı eylemi gerçekleştirdiklerini ikrar ettiği ancak hırsızlık eylemine ilişkin suç saatinin sanıktan sorulmadığı, sanık ...’in de aşamalarda suçu inkar ettiğinin anlaşılmasına göre eylemin geceleyin işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan sanığın cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile artırım yapılması sureti ile yazılı şekilde karar verilmesi,
3-Katılan ...’ın soruşturma aşamasında olaydan sonra yakıt depo kapağının kırılmış olduğunu beyan ettiği, kovuşturmada ise olaydan önce depo kapağının kırılmış olduğunu beyan etmesine göre katılandan bu husus sorularak çelişkinin giderilmesi, sonucuna göre olay sırasında araç yakıt depo kapağı kilitli ise eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, kilitli değil ise 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde 5237 sayılı TCK nın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,
4-Kabule göre de;
a-İddianame ile sanığın 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 151. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde sanığa 5271 sayılı CMK nın 226 maddesi uyarınca usulünce ek savunma hakkı tanınmaksızın aynı Kanun'un 142/1-b, 141 ve iki kez 151. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,
b-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılması sonucu cezanın 1 yıl 11 ay 10 gün yerine, 1 yıl 11 ay 11 gün olarak fazla belirlenmesi,
c-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının gözetilmesine, lehe bozmanın hükümleri temyiz etmeyen sanık ...’e sirayetine, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.