MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ... ile birlikte dosya kapsamında yargılanan temyiz dışı sanık ...'ın yargılama aşamasında katılan kurumun suçtan kaynaklanan tüm zararını karşıladığı ve sanık ... yönünden TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanmış olması karşısında; aşamalarda suçunu ikrar eden ve pişman olduğunu beyan eden sanık hakkında da etkin pişmanlık nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nın 142/1-(a) maddesinden temel ceza 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca cezada 1/6 artırım yapılarak 2 yıl 4 ay hapis cezasına, suçun aynı mağdura karşı birden fazla kez işlenmesi nedeniyle de TCK'nın 43. maddesindeki zincirleme suç hükümlerine göre 1/4 artırım ile 2 yıl 11 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra; sanığın cezasında TCK'nın 62. maddesine göre 1/6 oranında takdiri indirim uygulandığında sonuç cezanın 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası yerine hatalı olarak 1 yıl 17 ay 5 gün hapis cezası olarak hesaplanması suretiyle eksik ceza tayini;
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.