MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosyada yer alan ... ... ... ait kamera görüntülerinin CD izleme tutanağına göre;
08/05/2012 tarihine ait kamera kaydında 10.49.15 saatinde ...'ın cami içerisine girdiği 11.08.35-11.09.32 saatleri arasında camiye ait yardım toplama sandığının içerisindeki parayı aldığı saat 11.09.55'de cami içerisinden çıktığı,
08/08/2012 tarihine ait kamera kaydında 09.19.20 saatinde ...'ın cami içerisine girdiği 09.21.14-09.22.04 saatleri arasında camiye ait yardım toplama sandığının içerisindeki parayı aldığı saat 09.22.25'de cami içerisinden çıktığı,
04/04/2013 tarihine ait kamera kaydında 16.49.30 saatinde ...'ın cami içerisine girdiği 16.52.30-16.52.50 saatleri arasında camiye ait yardım toplama sandığının içerisindeki parayı aldığı saat 16.53.29'da cami içerisinden çıktığı tespit edilmiştir.
Aynı zamanda müştekilerin suçun gece işlendiğini gösteren beyanlarının olmaması karşısında; suçun 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesinde tanımlanan gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan ve oluşan kuşkunun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden hırsızlık suçundan hüküm kurulurken anılan Yasa'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2-Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın aynı camiden, 08/05/2012 tarihinde sabah 11.09 sıralarında yardım sandığından 300,00 TL para aldığı, 08/08/2012 tarihinde sabah 09.21 sıralarında 600,00 TL para aldığı, 04/04/2013 tarihinde 16.52 sıralarında 50,00 TL para aldığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin araya giren zaman aralığının dikkate alınması sonucunda kastının yenilenmiş olduğu göz önünde bulundurularak gerçek içtima uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesine uyduğu aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereği tek bir cezaya hükmedildikten sonra bu madde uyarınca cezadan arttırım yapılarak karar verilmesi,
3-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.