MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK nın 232/6. maddesinde, hüküm fıkrasında temyiz mercii ile temyiz süresinin açıkça gösterilmesinin zorunlu kılınması, aynı kanunun 40/1. maddesinde kusuru olmaksızın bir süreyi geçirmiş olan kişinin eski hale getirme talebinde bulunabileceğinin, 2. fıkrasında ise kanun yoluna başvuru hakkı kendisine bildirilmeyen kişinin kusursuz sayılacağının belirtilmiş olması ve ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih, E.2011/235 ve K.2012/116 sayılı kararı, 18.03.2008 tarih ve 2008/9-7-56 sayılı kararı ile 13.05.2008 tarih ve 2008/10-101-113 sayılı kararında açıklandığı üzere, kendisine zorunlu müdafi atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu müdafiye yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmadığı dikkate alındığında; sanığın bilgisi dışında atanan zorunlu müdafiden haberdar edildiğine dair herhangi bir belgeye rastlanılmadığı gibi gerekçeli kararın sanığa tebliğine ilişkin belgeye de rastlanılmaması karşısında; bilgisi dışında atanan zorunlu müdafinin yüzüne karşı verilen kararın, sanık açısından hüküm doğurmayacağı dikkate alınarak, bu aşamadan sonra yapılan işlemlerin geçersiz olduğu, kararın öğrenildiği tarihin temyiz dilekçesinin verildiği tarih olduğu, buna bağlı olarak sanığın temyizinin geçerli olduğu ve sanığın temyiz dilekçesinde eski hale getirme talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme talebini inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dosya kapsamından, sanığın, olay günü gece saat 02.00 sıralarında, müştekinin ikameti önünde park halinde bulunan aracını düz kontak yapmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine mümas suçu oluşturup, cezanın alt sınırının 3 yıldan başladığı, suça konu aracın 10.000 TL değerinde olup sanık hakkında aynı yasanın 522. maddesinin (pek fahiş) uygulanması gerekeceği, sanığın adli sicil kaydında yer alan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/73-568 Esas-Karar sayılı 1600000 TL para cezasına dair 7.5.2001 tarihinde infaz edilen mahkumiyeti nedeniyle aynı yasanın 81. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerekeceği, 5237 sayılı TCK bakımından ise sanığın eyleminin 142/1-b maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu, eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle sanık hakkında aynı yasanın 143. maddesinin uygulanması gerekeceği anlaşılmakla, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK nın ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken suça konu aracın kontak kilidinin anahtar veya diğer bir aletle açılmadığı sabit iken, sanık hakkında 5237 sayılı TCK nın 142/2-d maddesi uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre de,
2-Özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Bu dava sebebiyle yapılan 11,50 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 07.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy