MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, suç eşyasını bilerek kabul etmek
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ...'nın mahkemeye hitaben yazdığı 07.01.2011 tarihli dilekçe içeriği itibariyle temyizinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
19.10.2010 tarihli oturumda sanık müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, “Karara karşı tefhim veya tebliğden itibaren 7 gün içerisinde ... Asliye Ceza Mahkemesi'ne verilecek dilekçe veya tutanağa geçirilmek koşuluyla Yargıtay'da temyiz incelemesi istenebileceğine” şeklinde yasa yolunun belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen biçim ve yönteme uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Sanığın haberdar olduğu müdafiinin yüzüne karşı verilen ve süresinde temyiz edilmeyen hükmün, gereksiz yere sanığa tebliğ edilmesi temyiz süresinin başlangıcını değiştirmeyeceğinden, yasal süre içerisinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...'in bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali, sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında suç eşyasının bilerek kabul edilmesi suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelenmesine gelince;
5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine aykırı olarak, suça konu çalınan malzemenin değeri fazla olduğu halde hırsızlık suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi ve gözcülük yapmak suretiyle hırsızlık suçuna iştirak eden sanık ...'nun yardım eden değil, suçu beraber işleyen durumunda olduğu gözetilmeden, hakkında TCK'nın 39. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Bu dava sebebiyle yapılan toplam 34,75 TL yargılama giderinden sanıkların payına düşen 6,95 TL'nin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ...'nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi ve hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 34,75 TL yargılama giderinden her bir sanığın neden olduğu 6,95 TL'nin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.