MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nun 6/1-e maddelerinde belirtilen zaman dilimlerinden gece işlendiği sabit olduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca, hırsızlık suçundan hükmedilen cezaların arttırılmaması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu sigaraların bir kısmını üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan sigaraları sattıkları yeri göstermeleri sonucu satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi anlamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmadığı, ancak sanıkların çaldığı malı satması nedeniyle haksız biçimde sağladığı kazancı iade etmesi halinde TCK'nın 168. madde anlamında bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı dikkate alındığında kısmi iadenin gerçekleştiğine ilişkin ve sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'na göre 5237 sayılı TCK'nın açıkça lehlerine olduğu anlaşılmakla lehe yasa belirlemesi yapılması gerektiğine ilişkin tebliğnemedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK uyarınca mahkumiyet hükmü kurulduğu halde sanıkların tutuklulukta geçirdikleri sürelerin 765 sayılı TCK uyarınca mahsubuna karar verilerek karma uygulama yapılması,
2- Sanıkların her biri için yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan ayrı ayrı ve birlikte yapılan yargılama giderlerinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
.yı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafileri ve sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıkların tutuklulukta geçirdikleri sürelerin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmesine ve hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Mahkeme masrafı olarak yapılan toplam 160 TL'nin her bir sanığın payına düşen 80'er TL'nın sanıklardan ayrı ayrı tahsili ile hazineye irad kaydına,” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.