MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.01.2013 tarih ve 2012/1142 Esas 2013/ 17 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, TCK'nın 119. maddesi kapsamındaki nitelikli işyeri dokunulmazlığını bozma suçu, CMK'nın 253/1. fıkrası “b” bendi 3. nolu alt bendi kapsamı dışında bulunduğundan; uzlaşma hükümlerinin uygulanmaması ve müştekinin Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığı'ndaki 21.08.2007 tarihli ifadesinde uzlaşmak istemediğini söylemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma isteyen (2) numaralı düşünce benimsenmemiştir.
Ancak;
1-Olaya ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan ve teşhis hususunda tek tanık olan ...'ın mahkemece dinlenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre de;
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanıkların hırsızlık suçu için TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
3-Sanıkların suçu birden fazla kişi ile birlikte işlemiş olduklarının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığının ihlali suçu için 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinden uygulama yapılmaması,
4-Sanıkların suç tarihinde sabıkasının olmaması, hakkında verilen cezaların ertelenmesi, konut dokunulmazlığının ihlali suçu sonucu oluşan maddi bir zararın olmaması ve mahkemenin 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasını "suçun işlenmesi nedeniyle katılanın uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi durumlarından birinin gerçekleşmemiş olması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeye bağlayarak hüküm kurduğunun anlaşılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye
uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların konut dokunulmazlığının ihlali suçu için kazanılmış hakkının gözetilmesine, 15.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy