MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müştekinin 01.08.2005 günü saat 01.00 sularında evinde istirahate ayrıldığı, sabah saat 07.00 sularında uyandığında evinde hırsızlık olduğunu anladığı, sanığın Cumhuriyet Başsavcılığı'nca alınan savunmasında, hırsızlık suçunu işlediğini ancak hırsızlığı nasıl yaptığını hatırlamadığını, "bu olayı muhtemelen gece yapmışımdır" şeklinde beyanda bulunduğu, suç tarihinde Antalya ilinde güneşin saat 05.59'da doğduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi hükmü ile gecenin saat 04.59'da bittiği, eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiği kesin olarak belirlenemediğinden bu durumun sanık lehihe olarak değerlendirilerek, gündüz vakti girdiğinin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,
2-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün suç tarihinden sonra 17.03.2008 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına esas olamayacağının gözetilmemesi,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye
.../...
dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümden 1-TCK'nın 143. maddesinin uygulanması çıkartılarak “temel ceza olarak belirlenen 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, 2-hükümden TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması ve 3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,
2-Müştekinin 01.08.2005 günü saat 01.00 sularında evinde istirahate ayrıldığı, sabah saat 07.00 sularında uyandığında evinde hırsızlık olduğunu anladığı, sanığın Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan alınan savunmasında, hırsızlık suçunu işlediğini ancak nasıl yaptığını hatırlamadığını, "bu olayı muhtemelen gece yapmışımdır" şeklinde beyanda bulunduğu, suç tarihinde Antalya ilinde güneşin saat 05.59'da doğduğu, TCK’nın 6/1-e maddesi hükmü ile gecenin saat 04.59'da bittiği, eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiği kesin olarak belirlenemediğinden bu durumun sanık lehihe olarak değerlendirilerek, gündüz vakti girdiğinin kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nın 116/1-4. maddesinin uygulanması,
3-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün suç tarihinden sonra 17.03.2008 tarihinde kesinleşmiş olması nedeniyle TCK’nın 58. maddesinin uygulamasına esas olamayacağının gözetilmemesi,
4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.