MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM: Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
7201 Tebligat Kanunu'nun 21. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 29. maddelerine göre; muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek alanların hiçbiri adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu veya meclisi üyeleri, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak kendisinin imzalaması gerekir. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılacak tebliğ işleminin geçerliliği tebliğ memurunun yapacağı tahkikata göre muhatabın bu adreste bulunduğunun tesbitine ve bu işlemi tebligat parçasına yazarak maddede belirtilen kişilere imzalatmasına bağlıdır. Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılacak tebligatlarda muhatap sadece tebligatın yapılacağı sırada adreste bulunmamalı ve fakat tevziat saatlerinden sonra o adrese geleceği belirli olmalıdır.
Temyiz isteminin süre ve kesinlik yönünden reddine ilişkin mahkemece verilen 22.06.2012 tarihli ek kararın, gerekçeli kararın sanık ...'a tebliğ işleminin adreste bulunmama sebebini beyan eden kişinin belirsiz olması ve herhangi bir imzaya da rastlanılmaması yasa ve yönetmeliğe aykırı olup, anılan ilkeler uyarınca usulsüz olduğu sonucuna varılarak temyiz isteminin süresinde yapılmış olduğu kabul edilmiş ve 22.06.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınan eşyayı çalmak suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin TCK'nın 142/1-b yerine 142/1-f olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiş; müştekinin beyanlarına göre, eylem ve fikir birliği içerisinde gerçekleştirilen konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
.../...
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen cümle gereğince, yargılama gideri olarak sanıklardan tahsiline karar verilen toplam 28,00 TL'nin sanıklara sebep olmuş olduklarını masraf oranında yükletilmesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanıklara yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlelerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi ile hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine ''Yargılama gideri olarak hesaplanan 28,00 TL'nin her sanığa sebep olduğu oranda yükletilmesi halinde 20,00 TL'nin altında kalacağı anlaşıldığından CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine'' cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.