MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’nin alınan savunmasında müdafii istemediğini beyan ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2016 gün, 2016/950 Esas ve 2016/436 Karar sayılı kararıyla, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle yargılanan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanmasına gerek olmadığına karar verildiği, bu nedenle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
I)Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:
Konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin olarak, sanıkların olay tarihinde suça konu apartmana birden çok kez girmelerine ilişkin eylemlerinin, apartmanda oturan mağdur ...’a yönelik işlenen tek bir suçu oluşturacağı, ikinci girişlerinde mağdur ...’a yakalandıkları saatin 21.00 civarı olduğu ve sanıkların bu suçu UYAP kayıtlarına göre, gece başlangıcı olan 20.22’den sonra işledikleri anlaşılmakla, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçu birden fazla kez işleyen sanıkların eyleminin zincirleme suç olacağı, 21.05.2013 tarih, 2012/13 Esas ve 2013/1543 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca; zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturan suçlardan en ağır sonuç doğuran suçun esas alınacağı bu nedenle mahkemenin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesine göre uygulama yapmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamede bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi gereği artırıma gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve sanıklar ... ile ... müdafiilerinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
II)Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Müşteki ...’ın aşamalardaki beyanına göre, sanıklar saat 18.00 civarındaki ilk eylemlerini tamamladıktan sonra apartmana geldiği ve kendisine ait deponun kilitlerinin kırıldığını gördüğü, buna göre sanıkların suça konu apartmana ilk girdikleri zaman mağdur ...’a ait deponun kilitlerini kırdıkları ancak deponun içinden herhangi bir şey almayarak hırsızlığa teşebbüs ettiklerinin anlaşılması karşısında, UYAP kayıtlarına göre suç tarihinde güneşin 19.22’de battığı dikkate alındığında hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereği sanıkların cezasında artırıma gidilmesi,
2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ile ... müdafiilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerin fıkralarından TCK’nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak sanıklar hakkındaki sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün olarak belirlenmesine, yine T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
III)Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçuna ilişkin kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanıkların samimi ikrarına göre, apartmana ikinci kez müşteki ...’a ait olan, önceki hırsızlık eyleminde kesip aldıkları kablonun bu kez başlarını almak için girdiklerinin anlaşılması karşısında, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçu birden fazla kez işleyen sanıkların eyleminin zincirleme suç olacağı, 21.05.2013 tarih, 2012/13 Esas ve 2013/1543 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca; zincirleme suç durumunda, zincirleme suçu oluşturan suçlardan en ağır sonuç doğuran suçun esas alınacağı ve sonra TCK'nın 61. maddesindeki sıra gözetilerek 43. madde gereğince cezanın artırılacağı düşünülmeyerek sanıklar hakkında teşebbüste kalan ve gece vakti işlenen ikinci suçun daha ağır sonuç doğurması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143, 35 ve 43. maddelerine göre uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri gereği belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay olarak hesaplanması suretiyle sanıklar hakkında eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ile ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 17/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy