MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında kaldığı tarih ve süre yazılması gerekirken, yazılmaması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18/09/2012 tarih 2012/2-168-1776 sayılı kararında da belirtildiği üzere; koşullu bir düşme nedeni oluşturan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, mahkûmiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin objektif koşulların varlığı halinde, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin olan, seçenek yaptırıma veya tedbire çevirme ya da erteleme hükümlerinden ve 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önce re'sen, bu değişiklikten sonra İse, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmesi halinde mahkemece değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanması gerektiğinden, suç tarihi itibariyle adli sicil ve arşiv kaydı bulunmayan, suçtan doğan zararı giderdiği ve hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği anlaşılan sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesinde yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması.
Kabule göre de;
3- Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenirken; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesinde yer alan, denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağına ilişkin düzenlemeye aykırı olarak 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,
4-5237 sayılı TCK'nın 49. maddesinin 2. fıkrasına göre kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesi uyarınca aynı Kanun'un 53. maddesinin (c) bendinde yazılı olan velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmak hariç olmak üzere 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
5-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde yer alan "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı hir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz burumunda çektirUmesine karar verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece infazı da kısıtlayacak şekilde denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamının infaz edilmesine karar verilmesi.
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 25/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy