MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Temyiz dışı sanık ...’ın, sanıklar .... ve .... ile birlikte müştekinin dükkanına pencere demirlerinden tırmanarak girdikleri ve işyerindeki televizyonu çalıp, ....’nın evine götürdükleri, sanık ...’ın başka bir hırsızlık suçuna ilişkin yakalanması üzerine müştekiye karşı gerçekleştirdikleri hırsızlık suçunu da ikrar ederek televizyonun yerini polislere söylediği ve suç nedeniyle oluşan zararın soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2)Sanık ... hakkında hüküm kurulurken tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin üzerinden 3 yıldan fazla süre geçtikten sonra sanığın suç işlediği, TCK’nın 58/2-b maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2007 tarih, 2002/43 Esas ve 2007/114 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil ettiği ve 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/ son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme ilkesi gözetilerek 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın hükümde yer alan Kahramanmaraş 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/06/2005 tarih, 2004/240 Esas ve 2005/725 Karar sayılı ilamına konu 4 ay 12 gün hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine,
3)Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.