Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204/1, 43. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarih, 2010/172 Esas ve 2013/1247 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23/09/2016 tarih ve 94660652-105-06-7424-2016-Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/10/2016 tarih ve 2016/368305 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:
MEZKUR İHBARNAMEDE:
Dosya kapsamına göre, 21/11/2004 tarihinde hırsızlanan katılana ait... plakalı aracın, 4 yıl sonra 08/11/2008 tarihinde... sayılı sahte plaka takılı vaziyette ve aynı plakaya ait kaybolduğu beyan edilen motorlu araç tescil ve trafik belgeleri ile sanık ... tarafından kullanılırken bulunmasından ibaret somut olayda, sanığın savunmasında hırsızlık suçuna konu aracın kendisine ait olmadığını, kardeşi olan ...'a ait olduğunu beyan ettiği, aynı dosyada hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından yargılanan ancak zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle hakkında düşme kararı verilen diğer sanık ... tarafından sanığın savunmasının teyit edildiği cihetle, sanığın resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiğine dair mahkumiyetine dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmünü içeren Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25/12/2013 tarih, 2010/172 Esas ve 2013/1247 sayılı Kararının CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince BOZULMASINA, CMK'nın 309. madde 4/d. fıkrası gereğince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiğine dair mahkumiyetinde yeterli delil bulunmadığından BERAATİNE, bu suçtan hükmolunan cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.