MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ...’nın 19.09.2013 tarihinde müdafii eşliğinde kollukta alınan ifadesinde müşteki ...’ya yönelik motosiklet hırsızlığını temyize gelmeyen sanık ... ile birlikte gerçekleştirdiğini ikrar etmesi ve sanık ...’nın ve temyize gelemeyen sanık ...’ın Antalya 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nde 19.09.2013 tarih ve 2013/171 sorgu sayılı sorgusunda, emniyette verdikleri ifadeleri aynen tekrarlamaları karşısında; sanık ... hakkında suçun sübuta ermiş olması nedeniyle tebliğnamedeki sanığın ne şekilde suçu işlediğinin tartışılmaması nedeniyle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanığın müşteki ...’a ait çalıştığı inşaatın duvar kenarına bıraktığı motosiklet üzerindeki plakalarının çalınması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, infaz aşamasında gözetilebileceğinden, yargılama giderlerinin sanıkların payına düşen yargılama giderinin 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde, Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy