MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması halinde; 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alanın zararını da gidermesi, kötü niyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Esasen iyiniyetli olan satın alanda bulunan ve hırsızlık suçuna konu olan eşyaya el konulamaz. Hırsızlık suçuna konu eşyaya el konulmasına rağmen, failin satın alandan aldığı para veya sağladığı menfaatin satın alana iade edilmemesi halinde, satın alana Devlet eliyle haksızlık yapılmış olur.
Temyize konu olayda, sanığın yakalanmasını müteakip, samimi ikrarda bulunarak, suça konu laptopu sattığı yeri gösterdiği, TCK'nın 165. maddesinden mahkumiyet hükmü kesinleşen ...'ndan suça konu laptop ele geçirilerek müştekiye iadesinin sağlandığı anlaşılmakla, dosya kapsamından, ...'nun, 440,00 TL zararının giderildiği veya tevdii yerine ödeme yapıldığı hususunda her hangi bir delil ve iddia bulunmadığından, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin tatbiki ile eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 18,00 TL davetiye giderinin, 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkrasından çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi ile hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine “bu dava sebebiyle yapılan toplamda 18,00 TL davetiye giderinin, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.05.2008 tarih 2008/516 Karar sayılı kararı ile sanığın TCK'nın 142/1-b, 143 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 20 gün hapis cezası ve aynı Yasa'nın 116/4 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, her ne kadar dosya içinde sanığın 07.05.2008 günlü kararı temyiz ettiğine ilişkin temyiz dilekçesine rastlanmamış ise de, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.04.2011 tarih 2008/254221 sayılı Tebliğnamesi ve Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 14.11.2013 tarih 2013/22591 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, sanık ...'ün her iki suçtan verilen cezaları temyiz ettiğinin anlaşıldığı, bununla birlikte Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 14.11.2013 tarih 2013/22591 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünden suç adı belirtilmeksizin hükmün bozulduğu, konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından ise olumlu veya olumsuz herhangi bir karar verilmediği, bozma ilamı sonrası devam olunan yargılama sonunda, mahkemece 26.03.2014 gün 2014/1370 sayılı karar ile hırsızlık suçu yanında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan da yeniden hüküm tesis edildiği, ancak konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen 07.05.2008 günlü mahkumiyet hükmünün hukuki mevcudiyetini devam ettirdiği, atılı suçtan verilen 26.03.2014 günlü kararın ise yok hükmünde olduğu kabul edilerek, sanık ...'ün 13.05.2008 tarihli temyiz dilekçesi esas alınarak yapılan temyiz incelemesinde;
26.03.2014 günlü yok hükmünde olan, hukuki değerden yoksun bulunan 2. karar zamanaşımını kesintiye uğratmadığından; sanığın eylemine uyan TCK'nın 116/4 ve 62. maddelerinde yazılı bulunan atılı suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin 1. karar tarihi olan 07.05.2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 14.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy