MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-)Katılanın 30.05.2015 tarihli kolluk ifadesinde aracının kontak kısmının bozuk olması nedeniyle amcasının oğlunun kontak düğmesi yaptırdığını, yargılama aşamasında ise aracının kilitliyken çalındığını; sanığın kapıları açık aracı çay kaşığı sapıyla çalıştırarak aldığını beyan ettiği, görgü tespit tutanağında aracın kilit göbek ve kapılarında zorlama olmadığı, araç direksiyon muhafaza korkuluğu tarafından gelen kabloların sarkık ve uç kısımlarının açıkta olduğunun belirtildiği olayda; aracın olay sırasında kilitli olup olmadığı ve nasıl çalındığı kesin olarak belirlenerek; kilitli ve düz kontak yapılmak suretiyle çalınmış ise eylemin TCK'nın 142/2-h maddesine, kilitli ve çay kaşığı anahtar gibi kullanılarak çalıştırılmış ise 142/2-d maddesine, kilitsiz ve kilide ihtiyaç duyulmaksızın çalıştırılmış ise TCK'nın 141/1. maddesine uyacağı gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-)Yapılan araştırmalar sonucu 04.06.2015 tarihinde yakalanan sanığın, suçunu kabul ederek katılana ait aracı bıraktığı yeri gösterdiği, bazı parçaları eksik olarak bulunan aracın soruşturma aşamasında katılana teslim edildiği ve sanığın bu şekilde kısmi iadeyi sağlaması karşısında, katılana 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3-)Tekerüre esas alınan ilamda 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması karşısında, ikinci kez mükerir olan sanık hakkında şartları oluştuğu halde ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
4-)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suç için öngörülen cezanın alt sınırının suç tarihi itibariyle 3 yıl hapis cezası olduğunun gözetilmemesi,
6-)Sanığın aşamalarda psikolojik sorunları olduğunu ve tedavi gördüğünü beyan etmesi karşısında; tedavi gördüğü hastane ya da hastanelerden tüm tedavi evrakları getirtilip, 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca, atılı suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve ceza ehliyetinin bulunup bulunmadığı usulünce saptandıktan sonra sonucuna göre hukuksal durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy