MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Müştekinin her aşamada, araçtan yapılan hırsızlık olayında aracın kapısını kilitlediğini beyan etmesi karşısında, kapıları kilitli araçtan yapılan hırsızlık eyleminin, kapının nasıl açıldığına dair başka bir delilin de olmaması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı gözetilmeden TCK’nın 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından, her ne kadar hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alınmış ise de atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, sanığın yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Suç tarihinde güneşin 04.43'te doğduğu, TCK'nın 6/1-e maddesi ve yaz saati uygulaması birlikte değerlendirildiğinde, saat 04.43'te geceden sayılan zamanın sona erdiği, müştekinin olay günü saat 03.50 sularında aracından ayrıldığını ve aynı gün saat 08.00 sularında aracından hırsızlık yapıldığını fark ettiğini beyan ettiği, alınan HTS kayıtları incelemesinde suça konu telefonun olay günü saat 05.40’ta sanık adına kayıtlı hat tarafından kullanıldığının tespit edilmesi karşısında; sanığın yakalama üzerine alınan beyanında, eylemi “Sabaha karşı saat 3 civarında” gerçekleştirdiği şeklindeki beyanına itibar edip suçun gece vakti işlendiğinin kabulü gerektiği şeklindeki tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy