MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/05/2013 tarih, 2012/13-1543 Esas ve 2013/257 Karar sayılı kararında, suçlardan birinin tamamlanmış diğerinin teşebbüs aşamasında kalması durumunda, şayet suçlar aynı nitelikte ise, örneğin ikisi de suçun basit şekli ise tamamlanmış suçtan hüküm kurulması, tamamlanmış olan eylem suçun basit halini, teşebbüs aşamasında kalmış eylem ise suçun nitelikli halini oluşturuyorsa, bu durumda her bir suç için ayrı ayrı uygulama yapılarak sonucuna göre hangi suç daha ağır cezayı gerektiriyor ise o suç üzerinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, sonuçta zincirleme suç nedeniyle ceza belirlenirken suçun en ağır cezayı gerektiren hali üzerinden uygulama yapılması gerektiğinden sanığın eylemlerinin TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında kaldığı, ilk eylem sebebiyle verilen cezanın kesinleşmiş olduğu inceleme konusu teşebbüs aşamasında kalan ikinci eylemin TCK'nın 43. maddesi gereğince artırım etkisi yapması gerekir nitelikte kaldığı anlaşıldığından inceleme konusu kesinleşen eylem sebebiyle kesinleşen ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi ile yapılacak artırım miktarı kadar cezaya hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken müstakil bir suç kabul edilerek yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan CMUK'nun 326/son maddesi gereği ceza yönünden kazanılmış hakları saklı kalmak üzere 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamaye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.