MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme, hakaret, tehdit, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I) Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında her iki suç yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağı, sanık ... müdafii tarafından yapılan itiraz üzerine İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/12/2014 gün ve 2014/1263 değişik iş numaralı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan vaki itirazın reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II) Sanık hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından dolayı tayin edilen 1.000,00 TL ve 3.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
III) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya kapsamı itibarıyla suç tarihinde resmi olarak evli olan katılan ve sanık arasında boşanma davasının devam ettiğinin ve kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; katılan ve sanık arasındaki boşanma
davasında haklarında ayrılık kararı verilip verilmediğinin araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 167/1-a,son veya 167/2. maddesinin uygulanması gerekip gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.