MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Beraat
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, evde temizlik görevlisi olarak çalışan sanık ...'nün, evde birlikte oturan ... ve ... ile diğer aile fertlerine ait bir kısım eşyaları belirlenemeyen bir zaman diliminde çalması, başka bir zaman diliminde de evin mutfağından yiyecek malzemesi çalması şeklinde sabit olan eylemlerinin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.10.2015 tarih, 2014/2-208 Esas ve 2015/304 Karar sayılı karaında da kabul ve ifade edilen “çalınan eşyalar farklı kişilere ait olsa bile aynı konuttan, aynı zaman diliminde çalınan bu eşyalar üzerinde konutu birlikte kullanan mağdurların müşterek zilyet durumunun söz konusu olacağı, eylemin tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı” şeklindeki ilkeler ve TCK’nın 43. maddesinde de düzenlenen çerçevede sanığın eyleminin bir suç işleme kararının icrasının kapsamında değişik zamanlarda müşterek zilyetliği bulunan mağdurlara karşı birden fazla işlenmiş olması değerlendirilerek yapılan incelemede;
Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın katılanlara ait evden çaldığı ziynet eşyalarının değeri dikkate alındığında, sanık hakkında hırsızlık suçundan temel ceza belirlenirken suç konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek, TCK'nın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak ceza belirlenmesi gerekirken, söz konusu unsurlar dikkate alınmadan eksik ceza tayini,
2-Mahkemenin kabulü ile ziynet eşyası ve para dışında bir kez de çalışmış olduğu evden yiyecek malzemesi çalma eylemlerinin değişik zaman dilimlerinde işlenmesi karşısında; sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması sureti ile eksik ceza tayini,
3-Sanık hakkında hırsızlık suçundan tayin olunan uzun süreli hapis cezasının ertelenmesi nedeniyle, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Yasa'nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden uygulanamayacağının gözetilmemesi,
4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... müdafii ile sanık ...’nün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.