MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 13.07.2016 tarihli yazı ile Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 14.09.2015 tarih ve 2015/2974-5864 E-K. sayılı kararına ilişkin karar düzeltme talep edilmiş olmakla,
Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından sanık ... hakkında açılan kamu davasında, mahkumiyetine ilişkin ... 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.06.2010 tarih, 2009/423 Esas ve 2010/198 Karar sayılı kararının, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nce yapılan temyiz incelemesi sonunda; 14.09.2015 gün, 2015/2974-5864 E- K. sayılı ilam ile “ONAMA” kararı verildiği ancak sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezasının anılan Kanun'un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırımı sonucu hapis cezasının 2 yıl 12 ay yerine 3 yıl olarak tayini ile hatalı hüküm kurulduğu anlaşıldığından, 05.07.2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa'nın 99. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesine eklenen 2. ve 3. fıkralar uyarınca yapılan incelemede;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin yukarıda tarih sayısı belirtilen kararının ortadan kaldırılması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 14.09.2015 tarih ve 2015/2974-5864 E-K. sayılı sayılı onama ilamının "konut dokunulmazlığını ihlal suçuna ilişkin kısmının" ORTADAN KALDIRILMASINA, karar verilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir,
Ancak;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması ile belirlenen sonuç ceza 2 yıl 12 ay olması gerekirken, 3 yıl hapis cezası verilmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiınin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm fıkrasından “2 yıl 12 ay hapis” cümlesinin çıkarılarak yerine “3 yıl hapis” İbaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy