MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Ankara Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.02.2011 gün ve 2010/387 Esas ve 2011/129 Karar sayılı ilamın temyiz üzerine Dairemizce verilen 11.02.2016 tarih, 2015/9432 Esas ve 2016/1522 Kararar sayılı bozma ilamı ile; sanığın müştekiye ait işyerinde aldığı para üstünü tam ve eksiksiz olarak iade etmemekten ibaret eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasa'nın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılarak fazla ceza tayini nedeniyle bozulmasına karar verildiği, 29.11.2016 tarihinde mahkemenin 2010/387 Esas ve 2011/129 Karar sayılı ilamı usul ve yasaya uygun olmakla iş bu kararda CMK'nın 326 son maddesi gereğince direnilmesine karar verildiği,
Mahkemenin 29.11.2016 tarihli direnme kararının incelenmesinde; Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 2 üyesinin muhalefet şerhi koyduğu, söz konusu eylemin halk arasında ''Tırnakçılık" olarak bilinen yöntemle gerçekleştirildiği, özel bir beceri gerektirdiğinin tartışmasız olduğu, bu durumda eylemin TCK'nın 142/2-b maddesinde kaldığı kanaatinin oluştuğu, Yargıtay'ın bu eyleme ilişkin ortak bir içtihadının bulunmadığı, 2. Ceza Dairesinin eylemi TCK'nın 142/1-b kapsamıda kaldığını belirtirken, 13. Ceza Dairesinin de aynı kanaatte olduğu, buna karşın 6. Ceza Dairesi ile 22. ve 23. Ceza Dairelerinin de eylemin TCK'nın 141/1 maddesi kapsamında kaldığına dair içtihatları bulunduğu, tüm bu hususlar bir bütün olarak gözetildiğinde mahkemenin kararında bir isabetsizlik görülmediğinin belirtildiği, Dairemizin bozma kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, mahkemenin gerekçesinde de belirttiği "tırnakçılık" suretiyle hırsızlığın eylemin gerçekleştirildiği yere göre TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.12.2012 tarih, 2012/6-1246 Esas ve 2012/1853 Karar sayılı kararı ile "...paraların iadesi sırasında 440,00 TL'nin 50,00 TL'sini el çabukluğu yaparak müştekiye vermeyen sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/2-b maddesine uyan nitelikli hırsızlık suçunu değilde, aynı kanunun hırsızlık suçunun temel şeklini düzenleyen 141/1. maddesine uyan suçu oluşturduğu, zira, özel beceri (el çabukluğu) paraların müştekinin elinden alınması sırasında, yani paralar müştekinin elinde iken değilde, müştekiye geri verilirken gerçekleştirildiğinden, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b. maddesine uyan suçu oluşturduğunun kabulü mümkün değildir..." belirtildiği anlaşıldığından dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.