Bina içinden hırsızlık suçundan sanık ...'un, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/4, 62, 522, 55/3, 59/2 ve 647 sayılı (mülga) Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 319.880.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine dair Gaziantep (kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/03/2003 tarih, 2002/1236 Esas, 2003/149 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın erteleme süresi içerisinde yeni bir suç işlediğinden bahisle ertelenen 319,88 TL adli para cezasının aynen infazına dair Gaziantep (kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2017 tarih, 2002/1236 Esas ve 2003/149 Karar sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/267 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25/07/2017 gün ve 94660652-105-27-6714-2017- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/08/2017 tarih ve 2017/47626 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
MEZKUR İHBARNAMEDE:
"Dosya kapsamına göre, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/01/2009 tarihli ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden deneme süresi içerisinde yeni suç işlendiği gerekçesiyle aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Denilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 25.07.2017 gün ve 94660652-105-27-6714-2017-KYB sayılı Kanun Yararına bozmaya atfen dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08/08/2017 tarih ve 2017/47626 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Değerlendirmeler ışığında;
Dosya kapsamına göre;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/01/2009 tarihli ve 219/6 sayılı kararında da açıklandığı üzere;
765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 95/2. maddesi uyarınca verilen aynen infaz kararı, hükmün bir parçası olmayıp, dolaylı bir sonucu olması, aynen infaza ikinci hükmü tesis eden mahkemece karar verilebileceği gibi, erteli mahkûmiyete karar veren mahkemece de ikinci hükmün kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucu karar verilebileceği, önceki erteli mahkûmiyetler yönünden de 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri ile 5728 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca uyarlama kararı verilmesi zorunluluğunun
bulunması karşısında, uyarlanmayan hükümler yönünden deneme süresi içerisinde yeni suç işlendiği gerekçesiyle aynen infaz kararı verilemeyeceği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden,
5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarına Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/04/2017 tarihli ve 2017/267 değişik iş sayılı kararının kanun yararına BOZULMASINA,
Aynı yasanın 309/4-b maddesi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy