MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.04.2017 tarih ve 2017/17-176 Esas ve 2017/235 Karar sayılı ilamı gözetilerek; sanığın yakalandığı zaman diliminin tutanaklarda saat 20:00 sıraları olarak belirlendiği, müştekiler ..., ... ve ... beyanlarında saat 20:00 sıralarında ayakkabılarının alınmış olduğunu fark ettiklerini, müşteki ... 19:30 sıralarında, ...'ın 22:15 sıralarında ayakkabılarının alındığını fark ettiklerini ifade ettikleri, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18.19 olduğu ve bir saat sonrasının geceye tekabül ettiği, sanığın her bir müştekiye karşı eylemini tam olarak saat kaçta gerçekleştirdiğinin tespitinin mümkün olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz önüne alınarak sanığın eylemlerini gündüz vakti gerçekleştirdiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
Katılan ..., ... ve ...’un akraba oldukları ve aynı apartmanda farklı dairelerde oturdukları, suç tarihinde ve saatinde katılanlar ... ve ...’un aynı dairede oturdukları ve sanığın katılanlara ait ayyakkabıları çalmasına ilişkin eyleminin tek suç olarak sayılması gerektiği, katılan ...’a yönelik eylemin ise ayrı bir suç olarak kabulü gerektiği, TCK’nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının madde metninde yer alan kıstaslar dahilinde hakimin takdirinde olduğu, yeterli ve yasal gerekçe ile sanık hakkında TCK’nın 62. maddesinin mahkemesince uygulanmamasının ve TCK'nın 61. maddesinde yer alan ölçütler ile aynı Yasa'nın 3. maddesinde yer alan “eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi” ilkesi çerçevesinde, sanığın eyleminin ağırlığına göre orantılı bir cezanın saptanması gerektiği gözetilerek sanığın kastının yoğunluğu gerekçe gösterilmek suretiyle alt sınırdan uzaklaşılarak sanığa fazla ceza verilmesi, yasaya aykırı bulunmadığından, tebliğnamede bu hususlarda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın çaldığı ayakkabıların ikinci el değerlerinin bilirkişi marifetiyle tespit ettirilerek, sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy