MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8. maddesine göre ise; Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ila 326. maddeleri uygulanır. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez. Dava dosyasında her ne kadar son hüküm 27.01.2017 tarihinde verilmiş ise de, Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2006 tarih, 2005/289 Esas ve 2006/54 sayılı karar ile sanık hakkında erteli mahkumiyet hükmü kurulduğu dosyanın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 08/10/2012 tarih, 2009/9530 Esas ve 2012/16631 Karar sayılı ilamı ile bozularak ilk derece mahkemesine iade olunduğu anlaşılmakla, kanun yolunun temyiz olduğu kabul edilerek, yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık için; Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/7 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamasında; 16.12.2004 tarihinde işlenen suç için 01.03.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın maddeleri ile hüküm kurulduğu, bu hükmün sanık ... Köğoğlu'nun temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5237 sayılı TCK'nın genel ve özel kısmında yer alan yeni ve değişik düzenlemeler ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nu hükümleri yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından mahkemesine iade edildiği, 28.02.2006 tarihinde mahkemece yeniden yapılan yargılama ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, bu hükmünde sanık tarafından temyiz edilerek Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 08.10.2012 tarih, 2009/9530 Esas ve 2012/16631 Karar sayılı ilamı ile sanık ... yönünden 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu ile bozma kararı verildiği, mahkemesince yeniden yapılan değerlendirme ile 24.09.2013 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 04.10.2013 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde 29.05.2015 tarihinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle
27.01.2017 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.10.2013 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 29.05.2015 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımının, ilk mahkumiyet tarihi olan 28.02.2006 gününden son mahkumiyet karar tarihi olan 27.01.2017 tarihine kadar geçmiş bulunması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.