MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Sanık ...’in, talimat ile alınan savunmasında suçu kabul etmeyerek kimsenin evine girmediğini, ... plakalı aracı ... isimli şahıstan aldığını, aracı çalmadığını savunması karşısında, adı geçen kişinin var olup olmadığının tespit edilerek, temin edilebilmesi halinde tanık sıfatı ile usulüne uygun olarak dinlenilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mağdur ...'na karşı hırsızlık suçlarından sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2)Sanıkların müştekinin evine girerek suça konu diğer eşyaların yanında araç kontak anahtarını da çaldıktan sonra, araya zaman aralığı girmeden bu anahtar ile park halindeki aracı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin; bütün halinde tek suç oluşturduğu gözetilmeden, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-d maddesi uyarınca bir kez hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, TCK'nın 142/2-d maddesinden 2’şer kez uygulama yapılıp fazla ceza tayini,
3)Sanık ... müdafiinin, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiğinin anlaşılması karşısında; bu beyanın 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yönelikte olduğu anlaşılmasına rağmen anılan Yasa maddesinin uygulanıp-uygulanmaması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
4)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.