Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarih, 2011/91 Esas ve 2013/378 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 03/04/2018 tarih ve 94660652-105- 35-2742-2018-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10/04/2018 tarih ve 2018/29848 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
MEZKUR İHBARNAMEDE:
Dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı bulunan hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b. maddesi gereğince 2 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûm edilmesini müteakip, aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına mahkûmiyetine karar verilerek, yazılı şekilde fazla ceza tayininde,
İsabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
DOSYA GÖRÜŞÜLÜP GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Dikili Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2011/91 Esas, 2013/378 sayılı kararında sanık ... açısından maddi hata bulunduğuna ilişkin talebin kabul edilerek düzeltme yapılmasına ilişkin Dikili Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/01/2014 tarih, 2011/91 Esas ve 2013/378 Karar sayılı ek kararı aleyhine sanık ...'ın temyiz yasa yoluna başvurması üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 21/12/2017 tarih ve 2016/13283 Esas, 2017/14009 Karar sayılı ilamı ile incelendiği anlaşılmakla, bu sanık hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,
Dosyanın önceki incelemeyi yapan Yargıtay 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.