Hırsızlık suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine dair Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/12/2013 tarih, 2013/290 Esas ve 2013/574 sayılı kararının, Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 10/03/2016 tarih, 2015/303 Esas ve 2016/4133 Karar sayılı ilâmı ile düzeltilerek onanması sonucu kesinleşmesini müteakip, cezanın infazı sırasında 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik ile infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebinin kabulü ile anılan Mahkemenin 16/12/2016 tarih, 2013/290 Esas ve 2013/574 sayılı ek kararıyla uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesini müteakip, taraflara yapılan tebligata rağmen uzlaştırmanın sağlanamaması nedeniyle uzlaştırma işleminin yapılamadığına ilişkin uzlaştırma raporunun Mahkemeye sunulması sonrasında, hükmün aynen infazına dair Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08/03/2017 tarih, 2013/290 Esas ve 2013/574 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/03/2017 tarih, 2017/1088 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya Adalet Bakanlığı tarafından 08/05/2018 tarih ve 94660652-105-35-2611-2018-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/05/2018 tarih ve 2018/41536 sayılı istem yazısıyla dairemize gönderilmekle incelendi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında;
Dosya kapsamına göre, sanık ...'in mağdur ...’a karşı basit hırsızlık suçundan mahkûmiyetine dair Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/12/2013 tarih, 2013/290 Esas ve 2013/574 sayılı kararıyla aynı zamanda mağdur ...’a karşı özel belgede sahtecilik suçundan da mahkûmiyetine karar verildiği, ancak hırsızlık suçundan verilen mahkûmiyet kararının Yargıtayca onanmasına karşılık özel belgede sahtecilik suçundan verilen mahkûmiyet kararının bozulmasına karar verildiği, 6763 sayılı Kanunla basit hırsızlık suçu uzlaştırma kapsamına alınmış ise de, özel belgede sahtecilik suçu uzlaştırma kapsamında olmadığı ve somut olayda sanık ...'in mağdur ...’a karşı işlediği basit hırsızlık suçu ile mağdur ...’a karşı özel belgede sahtecilik suçunun birbirinden bağımsız olduğu halde, uzlaştırmacı tarafından; sanık ...'in mağdur ...’a karşı basit hırsızlık suçu nedeniyle uzlaştırma işlemleri yürütülmesi gerekirken, dosyada mevcut örneğinde görüldüğü şekilde özel belgede sahtecilik suçunun mağduru ...’a da üzerinde hırsızlık ve özel belgede sahtecilik suçları yazılı tebligat çıkarıldığı ve ...’ın uzlaştırmayı kabul etmediği, hırsızlık suçunun mağduru ...’a çıkarılan uzlaşma teklif formunun örneği olmadığından görülememiş olmakla birlikte, sanığın kanun yararına bozma talep dilekçelerinde, uzlaştırmacının mağdur ...’a ulaşarak diğer mağdur ...’ın uzlaştırmayı kabul etmediğini belirterek bu durumda kendisinin uzlaştırma teklifini kabul etmesinin bir önemi olmadığını söylediğini ileri sürdüğü, her ne kadar hırsızlık suçuyla ilgili olmayan diğer mağdura tebligat çıkarılmasının hırsızlık suçunun mağduruna çıkarılan tebligatı hükümsüz kılmayacağı düşünülebilir ise de, hırsızlık suçunun mağdurunun yanıltılmış olabileceği bunun da sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmakla, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun olarak yapılmadığının kabul edilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Denilmektedir.
DOSYA GÖRÜŞÜLÜP GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ;
Karşıyaka 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonunda sanık ...'in hırsızlık ve sahtecilik suçundan mahkumiyetine dair 20/12/2013 tarih, 2013/290 Esas ve 2013/574 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 10/03/2016 tarih 2015/303 Esas ve 2016/4133 Karar sayılı ilamı ile incelenerek düzeltilerek onama kararı verildiği anlaşılmakla, bu sanık hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,
Dosyanın önceki incelemeyi yapan Yargıtay 13. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.