Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi (3 kez) gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2017 tarih, 2017/516 Esas ve 2017/628 sayılı kararını kapsayan dosya Adalet Bakanlığı tarafından 08/05/2018 tarih 94660652-105-34-2805-2018- KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/05/2018 tarih ve 2018/41274 sayılı istem yazısıyla dairemize gönderilmekle incelendi.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın istem yazısında;
"Dosya kapsamına göre,
1)Sanığın müştekilerin ikamet ettiği apartmana girerek müşteki ....'ın dairesinin kapı önünden 2 çift, diğer 2 müştekinin dairelerinin kapıları önünden ise 1'er çift olmak üzere toplam 4 çift ayakakkabıyı aldıktan sonra kesintisiz takiple yakalandığı somut olayda, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tayin olunan cezalardan, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,
2)Hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesinde,
İsabet görülmemiştir."
Denilmektedir.
Somut olay ve hukuksal değerlendirme:
1-TCK'nın 35. maddesi bakımından;
Sanığın şüpheli sıfatıyla Alemdağ Polis Merkezi Amirliğinde müdafi talep etmeyerek verdiği ifadesinde, Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği savunmasında ve mahkemesindeki sorguda şikayetçilerin ikamet ettiği yere ayakkabı çalmak amacıyla geldiğini, şikayetçi ....'ın kapısı önünden 2 çift, diğer şikayetçilerin kapılarının önünden ise 1'er çift olmak üzere toplam 500,00 TL değerinde 4 çift spor ayakkabısı çaldığını, apartmandan dışarı çıktığında ev sahiplerinin kendisini yakaladıklarını beyan ettiği, beyanı ile şikayetçilerin anlatımlarının birbirine uyduğu, oluşa göre sanığın eylemini gerçekleştirdikten sonra olay mahallinden uzaklaşmadan orada bulunanlar ve şikayetçilerce yakalandığı, dolayısıyla sanığın suça konu eşyayı henüz hakimiyeti altına almadan kesintisiz bir takiple yakalandığının kabul edilerek tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği,
İddianamede sanığın çaldığı ayakkabılarla "Takiple yakalanması neticesinde işlemiş olduğu hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı"nın belirtilmesine, TCK'nın 35. maddesine sevk maddeleri içerisinde yer verilmesine rağmen, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın eylemlerinin tamamlandığından bahisle TCK'nın 35. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi dosyadaki delillere ve yasaya aykırıdır.
2-TCK'nın 145. maddesi bakımından;
Her ne kadar Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı istem yazısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozma talep edilmiş ise de;
"İkinci el ayakkabıların pazarlanma olanağı bulunduğunu saptayan sanıkların kapı önünde buldukları ayakkabıları çaldıkları, sanıkların satılabilecek evsaftaki ayakkabıları seçmek suretiyle eylemlerini gerçekleştirdikleri, kolay para kazanma yöntemi olarak benimsedikleri bu yolla farklı semtlerdeki apartmanlara girmek suretiyle eylemlerini gerçekleştirdikleri, bu tür olaylarda yalnızca sahipleri saptanabilen ayakkabıların değil olayın bütünü göz önünde bulundurulmak suretiyle 145. maddenin uygulanma koşullarının belirlenmesi gerektiği"ne ilişkin Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/12/2009 tarih 2009/6-242 Esas ve 2009/291 Karar sayılı kararı göz önünde bulundurulduğunda soruşturma aşamasında 4 çift spor ayakkabısının değerinin 500,00 TL olduğu belirlendiğinden bu yönüyle mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
SONUÇ VE KARAR:
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın düzenlediği tebliğnamenin 1 inci sırasındaki sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin düşünce yerinde görüldüğünden,
İstanbul Anadolu 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24/11/2017 tarih, 2017/516 Esas ve 2017/628 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca Kanun Yararına BOZULMASINA,
Aynı Yasa'nın 309/4-b maddesi uyarınca bozma gereğinin mahalli mahkemesince yerine getirilmesine,
2-Tebliğnamenin 2. sırasındaki sanığın işlediği hırsızlık suçunun konusunu oluşturan ayakkabıların değerinin az olduğuna ve 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi gereğince sanığa verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğine ilişkin düşünce yerinde görülmediğinden kanun yararına bozma isteminin (REDDİNE), dosyanın mahal mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy