MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki ...‘ın 01.10.2014 günü saat 23.00 sıralarında aracını ikametine yakın bir yere nizami bir şekilde park edip ertesi sabah yani 02.10.2014 saat 8.30 sıralarında aracının yanına geldiğinde aracının ön ve arka plakalarının yerinde olmadığını görmesi beyanına karşılık, aracın plakalarının çalınma anına ilişkin olarak dosya kapsamında başka bir bilginin de bulunmaması ve suçun işlendiği vaktin tam olarak tespit edilememesinden ötürü, “Şüpheden sanık yararlanır” ilkesi uyarınca sanığın lehine değerlendirme ile suçun gündüz vakti işlendiğinin kabulü gerekirken suçun gece vakti işlendiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi ile artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2-Kovuşturma aşamasında, müştekinin zararının giderilmesini istemediğini beyan etmesi karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2013/735 Esas ve 2016/55 Karar sayılı kararı ile, müşteki adına mahkeme veznesine müştekinin zararının sanık tarafından depo edilmesi sağlanarak sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken eksik kovuşturma ile şartları oluşmadığı halde, aynı Yasa'nın 168/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA. sanığın aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.