MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hükümlü ...’in temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;
Hükümlünün yüzüne karşı verilen kararı 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE
2-Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz talebi yönünden yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe Yasa'nın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerekir.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 491. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın eyleminin, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 491/3, 522, 523. maddelerine uyduğu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun da hırsızlık suçu açısından yapılan değerlendirmede ise, müşteki ile sanığın, çalışan iş veren ilişkisi olduğu, müştekinin, sanığın iş yerinde kullanması için verdiği, aracın anahtarını kendisinde bulundurduğu, ancak suça konu çalınan aracın anahtarının sanıkta sadece mesai saatleri içerisinde kullanıp bırakmak üzere mi yoksa her zaman üzerinde bulundurmak suretiyle kullanma imkanı tanınarak mı bırakıldığı hususu netleştirilerek suçun vasfının tayin edilmesi gerekliliğinden, eğer sanığa, aracın anahtarını sürekli kullanma ve kendisinde bulundurma hakkı tanındıysa burada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141. maddesi, eğer bu anahtar, kendisine sadece belirli saatler içerisinde kullanması için verilmiş ve o saatler dışında anahtarı teslimi veya bir yere bırakması gerekiyorsa o zaman aynı Yasa’nın 142/2-d maddesindeki suçu oluşturması söz konusu olacağından,bu husus araştırılarak sonucuna göre tespit edilerek 141/1 veya 142/2-d, 143/1, 168/1, 53. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açıldığı ancak hükümden önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle denetime olanak verecek şekilde karşılaştırması yapılmadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanun’una göre karar verilmesi,
Kabule göre de;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun hükümlü lehine olduğunun kabulü halinde hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilen hükümlü hakkında TC. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak, hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 19.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.