Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143 ve 116/4. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay ve 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Nazilli 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/11/2013 tarih, 2012/655 Esas ve 2013/504 Karar sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 14/11/2018 gün ve 94660652-105-09-1655-2015-Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/11/2018 tarih ve 2018/93422 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:
MEZKUR İHBARNAMEDE:
19/10/2010 tarihinde müştekinin kollukta alınan ifadesinde, iş yerinin kapısını zorlayarak açan şahıslardan şikayetçi olması ve aynı tarihli olay yeri inceleme raporunda iş yerinin kapısında sert bir cisimle zorlama neticesinde oluştuğu düşünülen zedelenmenin tespit edilmesi karşısında, mala zarar verme suçu yönünden sanıklar hakkında kamu davası açılmamış ise de; mahkemesince Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunarak neticesine göre mahallinde her zaman karar verilebileceği gözetilerek yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre,
1-Sanığın 19/10/2010 tarihli nitelikli hırsızlık ve nitelikli iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemleri nedeniyle kurulan mahkumiyet kararının süre yönünden reddedilmesi sebebiyle temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, inceleme konusu olayda sanıkla birlikte aynı suçu işleyen diğer suça sürüklenen çocuklar ......ve sanık....haklarında verilen mahkumiyet kararının Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/04/2017 tarih, 2015/14730 Esas ve 2017/3924 Karar sayılı ilâmında yer alan, "...Dosya içeriğine göre, devriye görevi yapan polislerin katılanın iş yerinin kapısının açık olduğunu saat 06.00 sıralarında fark etmeleri üzerine olaya el koydukları, olay yeri inceleme raporunda katılanın işyerini 18.30'da kapattığını beyan ettiğinin bildirildiği, UYAP sisteminden yapılan incelemede gecenin 06.14 ile 19.26 saatleri arasında olduğu anlaşılmakla, katılanın iş yerini saat kaçta kapattığına ilişkin beyanı tespit edilip eylemin gece işlendiğine dair delillerin neler olduğu da karar yerinde gösterilmeden, hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143.maddesi, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde ise aynı Kanun’un 116/4.maddesi ile uygulama yapılması, 09.06.2011 tarihli CD inceleme ve tespit tutanağı içeriğine göre, suçu işleyen "Şahısların yüz hatları, vücut yapıları, hal ve hareketlerinden" ..., ...ve kimliği tespit edilemeyen dördüncü bir şahıs olduğu belirtildiği, kamera görüntülerinde, suça sürüklenen çocuk ...'in yüzü açık olarak seçilmekle birlikte, diğer faillerin kim olduklarının kesin olarak anlaşılamaması karşısında, maddi gerçeğin kesin olarak belirlenmesi amacıyla; kamera görüntüleri ile sanıklara ait resimlerin bilirkişiye tevdi ile görüntülerde gerekli iyileştirme yapılmasından sonra görüntülerdeki şahısların Tugay ya da Ali olup olmadığının tespiti ile olay yerinde ele geçen parmak izlerinin Tugay ya da Ali'ye ait olup olmadıklarının araştırılması, sonucuna göre hukuki durumlarının tayini gerektiğinin gözetilmemesi..." gerekçeleriyle bozulması üzerine, sanığın eyleminin gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu açıklanıp tartışılmadan, gece vakti hırsızlık sebebiyle cezasında arttırım yapılmasında ve sanığın kamera görüntülerinde tam olarak teşhis edilememesi nedeniyle kamera görüntüleri ile sanığa ait resimlerinin bilirkişiye tevdii ile görüntülerde gerekli iyileştirme yapılmasından sonra şahsın sanık ... Daşdağ olup olmadığının tam olarak tespiti yapıldıktan sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinde,.
2-Sanık hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4. maddesi gereğince tayin olunan cezadan ayrıca anılan Kanun’un 143. maddesi gereğince arttırım yapılamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı kararına göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/04/2017 tarih, 2015/14730 Esas ve 20173924 Karar sayılı kararı ile yapılıp ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesi gerektiği gözetilerek, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE, 07/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.