MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1)Sanık ... hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık ...’nun 09/06/2015, 22/06/2015 ve 07/07/2015 tarihlerinde eski hale getirme talebi içerikli temyiz dilekçeleri gönderdiği, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesinin olduğunun anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan 09/07/2015 tarih, 2014/152 Esas ve 2015/25 Karar sayılı ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık ...’nun yokluğunda verilen 22/01/2015 tarihli hükmün, sanığın savunması sırasında bildirdiği bilinen son adresinde 18/02/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın geçerli bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile 22/01/2015 tarihli hükme yönelik süresinde olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin tebliğnamaye aykırı olarak REDDİNE,
2)Sanık ... hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;
1-Sanık ...’ın aşamalarda atılı suçlamaları reddettiği, sanık ...’nun aşamalarda sanık ...’a yönelik atfı cürum niteliğindeki beyanları dışında, sanık ...’ın atılı suçları işlediği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği bu nedenle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, sanık ... hakkında üzerine atılı hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2-Katılanın sokak üzerinde park halinde kilitli bulunan aracının belirlenemeyen bir şekilde çalındığı, suça konu aracın olaydan 1 gün sonra sanık ...’nun sevk ve idaresinde bulunduğu ve kolluk tarafından aracın nasıl çalındığına yönelik herhangi bir tespit yapılmadığı, müştekinin kovuşturma aşamasında alınan beyanında kontak anahtarının değiştirildiğini ifade ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın, anahtar ya da anahtar yerine geçecek başka bir alet yardımıyla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğine dair delil bulunmadığı gözetilmeden, eylemine uyan TCK'nun 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurularak fazla cezaya hükmedilmesi,
3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4-Sanıkların paylarına düşen yargılama giderinin CMK’nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığından hâzineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 2 nolu bozma nedeninin temyiz talebi reddedilen diğer sanık ...’na sirayet ettirilmesine, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.