MAHKEME KARARI : Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesi gereğince 3 yıl, 116/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezasına ilişkin Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27/12/2013 tarih, 2013/595 Esas ve 2013/925 Karar sayılı kararına ilişkin sanığın temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 22/11/2017 tarih, 2015/24717 Esas ve 2017/14469 Karar sayılı kararıyla;
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
2-Sanıktan tahsiline karar verilen 12,60 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nun 53/1 maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ve "Sanık hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 12,60 TL'nin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine" cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.11.2018 Tarih ve 2018/79505 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP:
" Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/8649 sayılı iddiamesi ile sanık ... hakkında bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından TCK 142/1.b, 116/1, 53, 58/6-7 maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmış;
Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonucunda: sanık ...'in 23/06/2012 tarihinde saat 16:00 ile 24/06/2012 tarihinde saat 01:30 arasındaki zaman süreci içerisinde kesin olarak belirlenememiş bir zaman süreci içerisinde müşteki ...'ya ait konuta müştekinin rızası hilafına girerek konut içerisinde bulunan ve müştekiye ait bir adet Toshiba marka laptop, bir adet dijital fotoğraf makinesi, içinde hat olmayan Nokia C3 marka cep telefonunu hırsızladığı anlaşıldığından; Mahkemenin 27/12/2013 tarihli ve 2013/925 sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 53, 58.maddeleri gereğince 3 yıl hapis cezası; 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 53, 58 maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş;
Yüksek Dairenizin, 22/11/2017 gün ve 2015/24717- 2017/14469 sayılı ilamı ile onadığı" belirtilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
"Dosyanın incelenmesinde;
Her ne kadar, Mahkemenin anılan kararının gerekçe ve hüküm kısımlarında, sanığın adli sicil kaydında yer alan Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2011 tarih 2010/135 Esas ve 2011/255 Karar sayılı nitelikli hırsızlık suçundan kurulan ilamı gerekçe gösterilerek sanığa verilen hapis cezasının TCK 58/6.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; söz konusu suçun işlendiği tarihte sanık 15-18 yaş grubunda bulunduğu gibi, adli sicilindeki diğer suç kayıtlarının da tekerrüre izin vermediği, zira dosyamıza konu suçu, henüz 18 yaşına yeni basmış iken işlemiş olduğu anlaşılmakla; Mahkemenin anılan kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle Onanmasına ilişkin Yüksek Daire kararına karşı itiraz yoluna başvurulduğu" belirtilmiştir.
SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;
Yüksek Dairenizin, Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2013 tarihli ve 2013/925 sayılı kararına ilişkin 22/11/2017 gün, 2015/24717 Esas ve 2017/14469 Karar sayılı onama ilamının kaldırılarak hükmün sanık lehine BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK nun 322. maddesi uyarınca, TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına dair 9. ve 17. paragraflarının çıkarılarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASI; itiraz kabul edilmediği takdirde dava dosyasının itiraz incelemesi için,
Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI;
Sanığın mahkemece tekerrüre esas alınan Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2011 tarih, 2010/135 Esas ve 2010/255 Karar sayılı ilamında 15-18 yaş grubu arasında bulunduğundan bu ilamın ve adli sicil kaydındaki diğer ilamların da tekerrüre esas olamayacağından bahisle Dairemizin düzeltilerek onama kararının değiştirilmesi talep edilmiştir.
KARAR;
Sanığın mahkemece tekerrüre esas alınan Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/04/2011 Tarih, 2010/135 Esas ve 2010/255 Karar sayılı ilamında 15-18 yaş grubu arasında bulunduğundan bu ilamın ve adli sicil kaydındaki diğer ilamların da tekerrüre esas olamayacağı anlaşılmıştır.
Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2018 tarih ve 2018/79505 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 22/11/2017 tarih, 2015/24717 Esas ve 2017/14469 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen düzeltilerek onama kararının KALDIRILMASINA,
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsamında hak yoksunluğuna ilişkin yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,
2-Sanığın mükerrirliğine esas alınan mahkumiyet hükmünde yaş küçüklüğü nedeniyle 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesinin uygulanmış olması sebebiyle hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
3-Sanıktan tahsiline karar verilen 12,60 TL yargılama giderinin, 5271 sayılı CMK'nun 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesi ile 58.maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin “a, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına ve "Sanık hakkında yargılama gideri olarak hesaplanan 12,60 TL'nin, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda hazineye yükletilmesine" cümlelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy