MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, suça konu traktörü bıraktığı yeri kolluk görevlilerine söyleyerek soruşturma aşamasında hasarlı vaziyette şikayetçiye iadesini sağlayarak kısmi iadede bulunduğu gözetilerek şikayetçiye sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 4. fıkrası uyarınca kısmi iade nedeniyle aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
2- Sanığın adli sicil kaydına göre, İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/275 Esas ve 2008/2 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine konu hırsızlık suçundan verilen ve 12/02/2009 tarihinde kesinleşen 5 yıl hapis cezası ile mükerrir olmasına rağmen Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/296 Esas ve 2009/474 Karar sayılı kararı ile 537 sayılı TCK'nın 197/1 maddesine konu suçtan verilen ve suç tarihinden sonra 28/12/2011 tarihinde kesinleştiğinden tekerrüre esas olmayan ve daha az olan 4 yıl hapis cezası ile mükerrir olduğunun belirtilmesi,
3- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmemesine rağmen hükmün kesinleşme zamanında değerlendirilmesine karar verilmesi,
5- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi uyarınca sanığın adı ve soyadı ile aynı fıkranın (c) bendi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 10/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.