MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I)Sanıklar Akif Korkut ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Müşteki ...'ye karşı işlenen hırsızlık suçunda sanıklar hakkında, TCK’nun 145. madde uygulamasının tartışılmadan hüküm tesisi nedeniyle tebliğnamede bozma istenmişse de, değer tespit tutanağına göre ele geçen telefonların 50,00 TL, 150,00 TL gibi muhtelif değerde oldukları, hırsızlık konusunu oluşturan malların değerinin az olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla, bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Sanıkların eylemlerinin 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik TCK’nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un değişiklikten önceki 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,
2)UYAP verilerine göre, suç tarihi olan 09/05/2015 tarihinde güneşin 19.25’de battığı, gecenin 20.25’de başladığı ve eylemin 21.00 sularında meydana geldiği anlaşılmakla, suçun gece vakti işlenmiş olmasına rağmen sanıklar hakkında TCK’nun 143. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,
3)Sanıklar hakkında müştekiler Murat Öztopçuoğlu ve ...'ye yönelik teşebbüs aşamasında kalan ve zarar oluşmayan iki hırsızlık suçu ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden hükmolunan cezaların ertelenmesine ilişkin TCK'nun 51. maddesinin uygulama gerekçesinde, “Suçun işlenmesinden sonra yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duydukları ve tekrar suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde kanaat hasıl olduğundan” bahisle hapis cezasının ertelendiği belirtilmesine rağmen, “Suçun işlenmesi ile meydana gelen zararın tamamen giderilmemiş olması, sanığın dosya kapsamına yansıyan kişilik özellikleri nazara alınarak ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememize kanaat hasıl olmaması” şeklindeki gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,
4)Sanıklar hakkında müştekiler Murat Öztopçuoğlu ve ...'ye yönelik hırsızlık suçlarından ceza verilirken 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
5)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda, hapis cezası verilen hırsızlık suçları yönünden TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hükümler kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.