MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/494 Esas ve 2018/15 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanığın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu verilen 27/03/2019 tarihli, 2018/668 Esas ve 2019/397 Karar sayılı “Mahkumiyet” kararına karşı sanık tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin sanık hakkında lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, TCK’nin 62. maddesi uyarınca verilen cezadan indirim yapıldığı, verilen asıl ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nin 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine dayalı kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması için her iki suçun da suç tarihlerinin, 08.07.2005'ten sonra olması gerektiği, mahkemece tekerrüre esas alınan Bolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/114 Esas ve 2009/86 Karar sayılı ilamında TCK’nin 58. maddesinin uygulandığı, TCK’nin 58. maddesine esas alınan Nazilli(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 29/12/2004 tarihli, 2004/440 Esas, 2004/1128 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyete konu suçun 765 sayılı TCK'nin 491/4. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna
ilişkin olduğu, tekerrüre esas alınan cezada, 765 sayılı TCK döneminde işlenmiş ve bu kanunun uygulanması karşısında, sanık hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2-Kayseri 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.11.2018 tarihli, 2017/494 Esas ve 2018/15 Karar sayılı ilamı ile sanığın hırsızlık suçundan 5 ay hapis ve 80 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın yalnızca sanık tarafından lehe olarak istinaf edildiği, aleyhe istinaf talebinin bulunmadığı, bu durumun sanık yönünden 5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince, sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından kurulan hüküm kaldırılarak yeniden kurulan hükümde hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, ilk derece mahkemesince verilen 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi gerekirken kazanılmış hakka yanlış anlam yüklenmesi suretiyle sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80,00 TL olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 27/03/2019 tarihli, 2018/668 Esas ve 2019/397 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nin 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un CMK'nin 303/1. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/92 Esas ve 2007/614 Karar sayılı 29/11/2012 tarihinde kesinleşen, hırsızlık suçundan verilen 3 yıl hapis cezasını içeren mahkumiyeti nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 58/2-b. maddesi uyarınca birinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi gereğince hapis cezasının mükerrirlere göre infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına cümlesinin eklenmesi ve ayrıca hüküm fıkrasından “İstinaf kanun yoluna yalnızca sanığın başvurması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek sanık hakkında ilk derece mahkemesi kararında belirlendiği üzere sonuç cezanın 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine,” cümlesinin çıkartılarak yerine “5271 sayılı CMK'nin 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, sanık ... hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının 5 ay hapis ve 80 gün adli para cezası üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle, CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİNE, 10/12/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy