MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Karşılıksız Yararlanma
HÜKÜM: Ceza Verilmesine Yer Olmadığı
Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I) O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin değerlendirilmesinde;
Cumhuriyet Savcısı'nın 17/09/2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nun 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 26/10/2015 günü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II) Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan verilen hükme yönelik katılan İski Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;
Zamanaşımı süresi içerisinde sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
05/07/2012 tarihinden önce işlenen suçlarda; katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince ve 15/03/2016 tarih 2014/13-409 Esas ve 2016/124 Karar sayılı, 07/11/2017 tarih 2017/17-968 Esas ve 2017/460 Karar sayılı, 21/11/2017 tarih 2017/13-387 Esas ve 2017/489 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararları ile de kabul edildiği üzere ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekir.
05/07/2012 tarihinden sonra işlenen suçlarda ise; 6352 sayılı Kanun'un 84. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesine eklenen 5. fıkra uyarınca, zararın soruşturma tamamlanmadan önce tazmin edilmesi halinde kamu davası açılamayacağı, başka bir anlatımla zararın giderilmemesinin dava şartı ile bağlanan sonuçlar ile aynı hükümleri doğurduğu ve ödemenin gerçekleşmemesine rağmen dava açılması halinde veya sanık soruşturma aşamasında hiç ödeme yapmamış, sanığa ödeme ihtarı da yapılmamış ve sanık kovuşturma aşamasında zararı tamamen gidermişse 5271 sayılı CMK'nun 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilerek, ayrıca sanığın 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin 5. fıkrası hükmünden kaç kez yararlandığının denetimi açısından verilecek kararın 6352 sayılı Kanun'un 103. maddesi ile 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 6. maddesine eklenen 2. fıkra uyarınca adli sicilde bunlara mahsus sisteme kaydının sağlanması gerekir.
Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; suç tarihinin 05/07/2012 sonrası olduğu ve mağdur kurum zararının yasal ihtar olmamasına rağmen giderildiği, bu nedenle sanık hakkında TCK’nun 168/5. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulunun sonuçları ile benzer sonuçları doğurması nedeni ile düşme kararı verilmesi gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan İski Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 168/5. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karar kesinleştiğinde bir suretinin Adli Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne mahkemesince GÖNDERİLMESİNE, 25/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.