MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’a karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ve sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde ;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Tuzla Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/1585 Esas ve 2008/1379 Karar sayılı dosyasında kararının yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmesi karşısında, bozma üzerine yapılan yargılamada hükmolunan cezanın, 1412 sayılı CMUK’nun 326/4. maddesi gereğince sanıklar bakımından ceza miktarındaki kazanılmış hak gözetilerek belirlenmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ‘ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarının sonuna "5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son. maddesi gözetilerek 1 yıl 8 ay hapis cezalarının infazının 5 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümleri DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
VI- Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanıkların müşteki ikametinden çaldıkları anahtarla park halindeki aracının çaldığının anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesine uyduğu halde, aynı Yasa’nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması ,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...‘ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 27/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.