MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER: İstinaf isteminin esastan reddi, istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/501 Esas ve 2019/79 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıklarve müdafiilerinin CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 18.04.2019 gün, 2019/1248 Esas ve 2019/970 Karar sayılı "Esastan Red ve Düzeltilerek Esastan Red" ve 29-30.04.2019 gün, 2019/1248 Esas ve 2019/970 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi "kararlarına karşı, sanıklar ve müdafiileri tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
I-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Sanık hakkında hırsızlık suçu açısından, 5271 sayılı CMK'nın 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından ise, sanığın 03.05.2019 tarihinde tebliğ edilen ek kararı CMK’nun 296/2. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden sanık ...’in temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE,
II-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;
Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından, hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18.04.2019 tarih, 2019/1248 Esas ve 2019/970 Karar sayılı hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nın 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanığın CMK'nın 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 30.04.2019 tarihli, 2019/1248 Esas ve 2019/970 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden,
Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçu açısından ise, 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın bir hırsızlık suçu açısından suç kastının olduğuna, verilen cezaların ölçülülük ilkesine aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, eylemin tek hırsızlık suçunu oluşturacağına, ölçülülük ilkesine aykırı olarak fazla ceza verildiğine, sanık ...’in temyiz isteminin ise, sadece iki müştekinin işyerine girdiğine, cezanın fazla olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ... hakkında, tekerrüre esas alınan Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/653 Esas ve 2017/156 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nun 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK‘nun 253. maddesinin 1. fıkrasının b bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK‘nun 165. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak ayrıca tekerrüre esas alınacak başka ilam olup olmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, verilen ceza miktarına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf isteminin esastan reddine ve düzeltilerek esastan redddine dair kararlar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin ve sanık ...’ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy