Hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık .....hakkında yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 35/1-2, 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 29/05/2014 tarih, 2014/73 Esas ve 2014/265 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 35/1-2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 22/11/2016 tarih, 2016/355 Esas ve 2016/670 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 16/01/2019 tarih ve 94660652-105-34-15912-2018 KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22/01/2019 tarih ve 2019/6217 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:
MEZKUR İHBARNAMEDE:
Dosya kapsamına göre;
1-Kayden 08/12/1998 doğumlu olup suç tarihi olan 09/02/2014 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında,
2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3 maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm karşısında, üzerine atılı suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan ve daha önce işlediği başka bir suçtan hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunmayan adı geçen suça sürüklenen çocuğun hırsızlığa teşebbüs suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1. maddesindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,
3-Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin dikkate alınmamasında, isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki düşünce incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2016 tarihli ve 2016/355 esas, 2016/670 sayılı kararının CMK'nun 309/3. maddesi gereğince Kanun Yararına BOZULMASINA, CMK'nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden yargılama gerekli olmadığından hükümdeki 3. fıkradan sonra gelmek üzere,
4)Suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşıldığından cezası TCK'nun 31/3. maddesi gereğince takdiren 1/3 oranında indirilerek 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,
5)TCK'nun 62. maddesi gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
6)TCK'nun 50/3. maddesindeki amir hükme göre aynı Kanun'un 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince günlüğü takdiren 20,00 TL'den paraya çevrilerek 2,000 TL Adli Para cezası ile cezalandırılmasına, bendinin eklenmesine, karardaki TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7.fıkranın hükümden çıkartılmasına infazın bu hüküm üzerinden yapılmasına, bozulan kararda yer alan diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy