MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, tehdit, hakaret, kasten yaralama
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık, tehdit ve hakaret suçları ile sanık ... hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Sanık ...'nin 09/03/2015 tarihli temyiz dilekçesi ile sanık ...'ın evi taşımak için kendisini işçi olarak tuttuğunu beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesine konu hırsızlık suçundan dolayı zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.
I- Sanık ... hakkında hakaret suçu ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık ...'ın atılı hakaret suçunu işlediğine dair katılanın soyut beyanı dışında herhangi bir delilin bulunmadığı gibi sanığın da atılı suçu kabul etmediği, her ne kadar dosya arasında katılan ile sanık ... arasında görüşmelere dair HTS kayıtları mevcut ise de içeriği belirsiz görüşme kayıtlarının varlığının sanığın atılı hakaret suçunu işlediğine delalet etmeyeceği gözetilerek beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verildiğinden, sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulması olanaklı kabul edilmiştir.
Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hükümlerin verildiği tarihte yürürlükte bulunan ve 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup, temyizleri olanaklı bulunmadığından, sanıklar ... ve ...'nin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nun 167/2 maddesinde belirtilen ayrılık kararının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 170, 171 ve 172. maddelerinde boşanmadan ayrı bir durum olarak düzenlendiği, ...1. Aile Mahkemesinin 26/12/2011 tarihinde kesinleşen, 15/12/2011 tarih, 2011/975 Esas - 2011/1167 Karar sayılı kararı ile katılanın ve sanığın ayrılıklarına değil boşanmalarına karar verildiği gözetildiğinde sanık hakkında uygulama alanı bulunmayan 5237 sayılı TCK'nun 167/2 maddesinin uygulanması sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, suçun 28/09/2013 tarihinde işlenmesine rağmen gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30/09/2013 olarak belirtilmesi, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
III- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
1- Sanıkların atılı suçları işlediklerine dair katılanın soyut beyanlarının dışında herhangi bir delilin bulunmadığı gibi sanıkların da atılı suçları kabul etmedikleri, her ne kadar dosya arasında katılan ile sanık ... arasındaki görüşmelere dair HTS kayıtları mevcut ise de içeriği belirsiz görüşme kayıtlarının varlığının sanığın atılı tehdit suçunu işlediğine delalet etmeyeceği gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
2- Sanıklara atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1 maddesine konu tehdit suçlarının hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b maddesine eklenen 3. alt bent ile ile uzlaşma kapsamına alındığından katılan ile sanıklar hakkında uzlaştırma hükümlerinin de uygulanması sonucu sanıkların hukuki durumlarının tayininde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy