MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddi
Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/958 Esas ve 2018/99 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık müdafiinin CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 12.10.2018 gün, 2018/3142 Esas ve 2018/1734 Karar sayılı "Temyiz İsteminin Reddi ve Esastan Red" kararlarına karşı, sanık müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
I-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 12.10.2018 tarih 2018/3142 Esas ve 2018/1734 Karar sayılı hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanık müdafiinin CMK'nun 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 20.11.2018 tarihli, 2018/3142 Esas ve 2018/1734 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa,
temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın etkin pişmanlıktan faydalanması gerektiğine ve zararı gidermek için süre verilmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, sanığın aşamalarda katılanın zararını gidermediği, bu nedenle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasının yerinde olduğu, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık Uğur Güngörmez müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 15.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy