MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece,sanıklar hakkında hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler ile sanık ... hakkında 06/05/2016 tarihinde verilen ek karar temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
5271 sayılı CMK’nun 35/3. maddesi uyarınca tebliğ tarihinde serbest olmayan veya tutuklu bulunan kişiye kararın okunup anlatılması gerektiği ancak tebligat sırasında cezaevinde bulunan sanık ...'e hüküm tebliğ edilirken bu usule uyulmayarak tebellüğ ettiği denilmek sureti ile yetinildiği ,bu haliyle sanık ...'in temyizin reddine ilişkin ek karara karşı süresinde temyiz dilekçesi verdiği ve gerekçeli karara ilişkin tebliğin usule uygun tebliğ edilmediğinden, mahkemenin 06.05.2016 tarihinde temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar kaldırılarak sanığın süresinde temyiz dilekçesi verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;
I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı sanıklar hakkında tayin edilen 660,00'er TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ... ve ...'in temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,
II-Sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;
“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet Savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mâhkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Elazığ E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda tutuklu olan sanık ... ile aynı cezaevinde başka suçtan hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talepleri de bulunmayan sanık ...'in , kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma haklarının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy