MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Şikayetçinin 03/04/2015 tarihli kolluk ifadesine göre, kamyonun kilitli ve muhafazalı olan akülerini alan sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi yerine 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmaları sonucu yazılı şekilde eksik ceza tayini,
2- Kabule göre de; sanıklar hakkında uygulanan ve suç tarihinde yürürlükte bulunan, 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesine konu hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası olmasına rağmen temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sanıklar hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,
3- Kolluk tarafından düzenlenen 03/04/2015 tarih 05.00 saatli Olay Görgü ve Tespit Tutanağı ile aynı tarih 05.05 saatli Kroki'ye göre; sanıkların, mağdurun kamyonundan söktükleri aküleri suçta kullandıkları... plakalı araca yüklemelerinin ardından hareket ettikleri sırada mağdura ait kamyonun yanında iken, henüz olay yerinden uzaklaşamadan ve suça konu aküleri egemenlik alanlarına geçiremeden, kolluk tarafından suçüstü yakalandıkları gözetildiğinde atılı hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığından 5237 sayılı TCK'nun 35/2 maddesinin uygulanması gerekirken göz ardı edilmesi sonucu sanıklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,
4- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324. maddesinin 2. ve 3. fıkralarında yargılama giderlerinin neleri kapsayacağının, kimin tarafından belirleneceğinin, kime ve nasıl yükletileceğinin düzenlendiği, buna göre iştirak halinde her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise paylarına düşen oran belirlenerek 5271 sayılı CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar da gözetilerek karar verilmesi gerekirken yargılama giderleri ile ilgili karar verilmemesi,
6- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 16/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.