MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/121 Esas ve 2017/1137 Karar sayılı ilamı ile nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına karşı, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın CMK'nin 272. ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucu verilen 31.10.2018 tarihli, 2018/2568 Esas ve 2018/2552 Karar sayılı “Mahkumiyet” kararlarına karşı suça sürüklenen çocuk ve müdafiince; mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 31.01.2019 tarihli, 2018/2568 Esas ve 2018/2552 Karar sayılı ek kararına karşı ise suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuğun, Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli ilamı ile nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik suça 12.11.2018 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği, suça sürüklenen çocuğun temyiz dilekçesinde hükümlerin hukuki yönüne ilişkin herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında;
Suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, Bölge Adliye Mahkemesinin 31.10.2018 tarihli, ilamı ile nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik 13.11.2018 tarihli temyiz istemi ile Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ilamı ile mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı 08.02.2019 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi açısından; 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre, kurulan hükümlerde fiillerin uyduğu suçlar ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 31.10.2018 tarihli kararları hukuka uygun bulunduğundan;
Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemi açısından ise, hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizlerinin mümkün olmadığı, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 31.10.2018 tarihli, 2018/525 Esas ve 2018/1887 Karar sayılı hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz taleplerinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nin 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin CMK'nin 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 31.01.2019 tarihli, 2018/525 Esas ve 2018/1887 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla;
Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN AYRI AYRI ESASTAN REDDİNE, 08/10/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.