MAHKEME KARARI : İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2014 tarih,
SUÇ : Hırsızlık
Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2014 tarih, 2014/122 Esas ve 2014/475 Karar sayılı kararına ilişkin sanık ...'in temyizi üzerine;
Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14/11/2018 tarih, 2016/16508 Esas ve 2018/14459 Karar sayılı kararıyla;
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, karar verilmiştir.
İTİRAZ NEDENLERİ:
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 24/04/2019 tarih ve 2019/36150 sayılı yazısı ile;
ANLATIM VE TALEP:
İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca, 2014/4646 Esas, 03/02/2014 tarihli iddianame ile "5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 53/1maddeleri uyarınca hırsızlık" suçundan sanık ...'in cezalandırılması için kamu davası açıldığı, İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/122 Esas, 2014/475 Karar sayılı, 13/10/2014 tarihli kararı ile, sanığın TCK'nun 142/1-b,62/1,53/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verdiği, hükmün süresi içerisinde sanık tarafından temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından düzenlenen 03/09/2016 tarihli tebliğname ile, sanığın atılı suçu işlediğini ilişkin müşteki beyanı dışında delili bulunmaması gerekçesi ile mahkeme hükmünün "BOZULMASI" talep edildiği,
Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14/11/2018 gün ve 2016/16508 Esas, 2018/14459 Karar sayılı ilamı ile, hükmüm "ONANMASINA" karar verildiği,
İTİRAZ NEDENLERİ:
Müşteki ..., sanık ... ile olaydan yaklaşık 6 önce tanıştıklarını, birlikte arkadaşlık yapmaya başladıkları, zaman zaman kendi evinde, zaman zaman da sanığın evinde birlikte kaldıkları, evlenmeye karar verdiklerini, suç tarihi olan 12/01/2014 tarihinde sanığın kendisine ait evde gecelediğini, ertesi sabah uyandığında sanığın evden ayrıldığı gördüğünü, pantolonunu giydiği esnada cebinde bulunan 6.000,00 TL paranın sanık tarafından alındığı görmesi ile sanığı aradığını, sanığın kendisine bağırıp daha sonrada "kullandığına say" içerikli mesaj attığını, ayrıca kendisine daha önce geçici olarak kullanması için verdiği cep telefonunu da sanığın iade etmediğini söyleyerek sikayetçi olması sebebiyle hırsızlık ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, sanık ...'nin alınan beyanında, suçlamaları kabul etmediği, müştekinin evine hiç gitmediğini, onun da kendi evine gelmediğini, aralarında ilişki olmadığını, olaydan 6 ay önce bir parkta tanıştıklarını, kuaför olup işsiz olduğunu söylemesi ile müştekinin kendisine iş bulabileceğini söylemesi ile ona cep telefonu numarasını verdiğini, müştekinin kendisini daha sonra aradığını, bir kaç kez buluştuklarını, kendisine evlenme teklif ettiğini, kendisinin bunu kabul etmemesi sebebiyle kendisini rahatsız etmeye başladığını, kendisinin attığı iddia edilen mesajda, bu olaylardan sonra müştekinin kendisinden yedikleri içtiklerinin parasını istemesi sebebiyle, "Yaptıklarına Say" diye mesaj attığını, müştekinin, doğum günümde kendisine cep telefonu hediye ettiğini, telefonu da daha sonra iade ettiğini beyan ettiği, olay tanığı Güven, olay günü Tufan isimli bir kişinin müştekiye olan 6.000,00 TL para borcunu müştekiye vermesi ile kendisine verdiğini, olay günü müştekinin evine gittiğini, kapıyı sanık ...'nin açtığını, daha sonra müşteki Enis'in gelmesi ile parayı müştekiye verdiğini, beyan ettiği, soruşturma aşamasında müştekinin şikayetten vazgeçmesi sebebiyle güveni kötüye kullanma suçundan Ek Takipsizlik kararı verilip, hırsızlık suçundan sanık ... hakkında kamu davası açıldığı,
Kovuşturma aşamasında, müşteki önceki beyanlarını tekrar ettiği, sanık önceki beyanlarına ek olarak, müştekinin kafesinde 3 gün çalıştığını, işi beğenmediği için bıraktığını, müştekinin kendisi ile evlenmek istediğini bunu kabul etmemesi sebebiyle kendisine iftirada bulunduğunu beyan ettiği, tanık Güven hazırlık beyanına ek olarak, olaydan 3-4 gün sonra sanığın çalıştığı kafeye gelerek, hata yaptığını, telefon ve parayı müştekiye iade edeceğini beyan ettiğini söylediği, yargılama sonucunda, tanık beyanı ve sanığın müştekiye çektiği mesajın tevil yollu ikrar olduğu gerekçesi ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği,
Sanık itiraz dilekçesinde, atılı suçu işlemediğini, müşteki ile aralarında bir çok dava bulunduğunu, temyiz dilekçesindeki itirazlarının cevapsız bırakıldığını beyan ettiği, sanık temyiz dilekçesi ve daha sonraki verdiği dilekçelerinde, sanık ..., kendisinin 35 yaşında, müştekinin 65 yaşında polislikten atılmış sabıkalı bir kişi olduğunu, müştekinin evlenme talebini kabul etmemesi sebebiyle kendisinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği, dosya arasına aralarında devam eden soruşturma ve davalara ilişkin dosyaların fotokopilerini ibraz ettiği,
Tüm dosya kapsamına göre, hükme esas alının delillerden tanık Güven'in, görgüye dayalı bir bilgisinin bulunmadığı, yine sanığın olaydan sonra müştekiye attiğı mesaj içeriğinin belli olmadığı, sanık mesajda kendisinden istenen daha önceki yeme içme paralarını kastederek böyle bir mesaj attığını beyan ediyor, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin her türlü şüpheden uzak yasal kesin delil bulunmadığı, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi, hükmün bozulması gerektiği düşünülmektedir.
SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;
"1- İtirazımızın kabulü ile;
2-Yüksek Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 14/11/2018 gün ve 2016/16508 Esas, 2018/14459 Karar sayılı "ONAMAYA" ilişkin kararı kaldırılarak
3-İzmir 2. Asliye Ceza Mahkemesi 2014/122 Esas, 2014/475 Karar sayılı, 13/10/2014 tarihli, hükmünün "BOZULMASINA" karar verilmesi,
4-İtirazımızın Yüksek Dairece yerinde görülmemesi halinde dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi,
İtirazen arz ve talep olunur."şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;
İTİRAZIN KAPSAMI;
Hükme esas alının delillerden tanık Güven'in, görgüye dayalı bir bilgisinin bulunmadığı, sanığın aşamalarda atılı suçlamaları kabul etmediği ve müştekinin evlenme talebini kabul etmemesi sebebiyle müştekinin kendisinden şikayetçi olduğunu, aralarında devam eden soruşturma ve davalara ilişkin dosyaların olduğunu beyan ettiği, sanığın olaydan sonra müştekiye attiğı mesaj içeriğinin belli olmadığı, sanığın mesajda kendisinden istenen daha önceki yeme içme paralarını kastederek böyle bir mesaj attığını beyan ettiği, müştekinin soyut beyanı dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak yasal kesin inandırıcı delil bulunmaması karşısında; sanık ...'in beraatine karar verilmesi gerektiğinden bahisle Dairemizin sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen onama kararının kaldırılması talep edilmiştir.
KARAR;
Müşteki ..., sanık ... ile olaydan yaklaşık 6 önce tanıştıklarını, birlikte arkadaşlık yapmaya başladıkları, zaman zaman kendi evinde, zaman zaman da sanığın evinde birlikte kaldıkları, evlenmeye karar verdiklerini, suç tarihi olan 12/01/2014 tarihinde sanığın kendisine ait evde gecelediğini, ertesi sabah uyandığında sanığın evden ayrıldığı gördüğünü, pantolonunu giydiği esnada cebinde bulunan 6.000,00 TL paranın sanık tarafından alındığı görmesi ile sanığı aradığını, sanığın kendisine bağırıp daha sonrada "Kullandığına say" içerikli mesaj attığını, ayrıca kendisine daha önce geçici olarak kullanması için verdiği cep telefonunu da sanığın iade etmediğini söyleyerek sikayetçi olması sebebiyle hırsızlık ve güveni kötüye kullanma suçlarından sanık hakkında soruşturma başlatıldığı, sanık ...'nin alınan savunmasında, suçlamaları kabul etmediği, müştekinin evine hiç gitmediğini, onun da kendi evine gelmediğini, aralarında ilişki olmadığını, olaydan 6 ay önce bir parkta tanıştıklarını, kuaför olup işsiz olduğunu söylemesi ile müştekinin kendisine iş bulabileceğini söylemesi ile ona cep telefonu numarasını verdiğini, müştekinin kendisini daha sonra aradığını, bir kaç kez buluştuklarını, kendisine evlenme teklif ettiğini, kendisinin bunu kabul etmemesi sebebiyle kendisini rahatsız etmeye başladığını, kendisinin attığı iddia edilen mesajda, bu olaylardan sonra müştekinin kendisinden yedikleri içtiklerinin parasını istemesi sebebiyle, "Yaptıklarına Say" diye mesaj attığını, müştekinin, doğum günümde kendisine cep telefonu hediye ettiğini, telefonu da daha sonra iade ettiğini beyan ettiği, olay tanığı Güven, olay günü Tufan isimli bir kişinin müştekiye olan 6.000,00 TL para borcunu müştekiye vermesi ile kendisine verdiğini, olay günü müştekinin evine gittiğini, kapıyı sanık ...'nin açtığını, daha sonra müşteki Enis'in gelmesi ile parayı müştekiye verdiğini, beyan ettiği, soruşturma aşamasında müştekinin şikayetten vazgeçmesi sebebiyle güveni kötüye kullanma suçundan Ek Takipsizlik kararı verilip, hırsızlık suçundan sanık ... hakkında kamu davası açıldığı,
Kovuşturma aşamasında, müşteki önceki beyanlarını tekrar ettiği, sanık önceki savunmalarına ek olarak, müştekinin kafesinde 3 gün çalıştığını, işi beğenmediği için bıraktığını, müştekinin kendisi ile evlenmek istediğini bunu kabul etmemesi sebebiyle kendisine iftirada bulunduğunu beyan ettiği, tanık Güven hazırlık beyanına ek olarak, olaydan 3-4 gün sonra sanığın çalıştığı kafeye gelerek, hata yaptığını, telefon ve parayı müştekiye iade edeceğini beyan
ettiğini söylediği, dosya kapsamına alınan ve sanık ...’nin şikayetçi olduğu soruşturma dosyalarındaki şikayet tarihlerinin dosyamıza konu suç tarihinden sonra olduğu, suç tarihinden önce sanık ... ile müşteki arasında herhangi bir husumetin bulunduğuna dair bir delilin dosya kapsamında bulunmadığı, sanığın suça konu cep telefonunu olaydan 1 hafta sonra verdiğini beyan etmesine rağmen, dosya arasına alınan ve Sanık ...’in müştekisi olduğu 2014/16629 soruşturma numaralı evraklar içerisinde yer alan 04/02/2014 tarihli tespit tutanağına göre, sanığın olaydan sonra 28/01/2014 günü müştekiye “Sen bana sadece tel aldın, onu da al istemiyorum” şeklinde mesaj attığı ve dolayısıyla suça konu cep telefonunu iade etmediğinin anlaşıldığı, sanık ile müştekinin aralarındaki sorunun özel hayatlarına ilişkin olması, katılanın sanığa iftira attığının kabulü için bunun yeterli bir sebep olamayacağı ve müştekinin tüm aşamalardaki sabit anlatımı nedeniyle sanığın üzerine atılı suçu işlediği kabul edilmiştir.
Dairemizin anılan kararında usul ve Yasa'ya aykırı bir yön bulunmaması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/04/2019 tarih ve 2019/36150 sayılı itiraz dilekçesinde ileri sürülen düşünce yerinde görülmediğinden REDDİNE,
Dairemizin 14/11/2018 tarih, 2016/116508 Esas ve 2018/14459 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA YER OLMADIĞINA, itirazın incelenmesi için dosyanın 5271 sayılı CMK’nun 308/2. maddesi uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurul Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy