MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesi neticesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Sanığın savunmalarında eylemi akşam vakti gayri muayyen saatte işlediğine dair soyut beyanı karşısında; eylemin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda tartışılmadan, sanık hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,
b)Sanık hakkında TCK’nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 7 gün hapis cezası yerine 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası olarak eksik tayin edilmesi,
c)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanıklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık ve yardım bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde; Sanıkların aşamalarda tutarlı savunmaları ile hırsızlık eylemini gerçekleştirmediklerini ve sanık ...’ı elektrik çarptığını bilmediklerini beyan etmeleri hususları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların hükümlülüklerine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraatleri yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ...’un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık ...’un kazanılmış hakkının korunmasına, 07.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.